Jaja, zoals de titel al zegt, zit ik hier nu exact 1 maand. En ik kan het zelf eigenlijk ook niet geloven. Het voelt alsof ik hier nog maar 2 weken ben!
Het gaat hier dus allemaal een beetje te vlug voorbij volgens mij!
Het is ondertussen alweer een tijdje geleden dat ik iets op mijn blog gezet heb, en om eerlijk te zijn, ik heb geen idee hoe ik er moet aan beginnen. Er is weer van alles gebeurd. Het zal niet allemaal chronologisch zijn, maar ik zal dus proberen het belangrijkste te vertellen.
Gisteren ben ik dus mijn broer gaan uitzwaaien in de luchthaven. Hij is weer vertrokken naar Holland (Groningen), waar hij Internationale Communicatie studeert. Gisteren heb ik dus gemerkt hoe moeilijk het is voor de familie om afscheid te nemen van hun zoon/broer. Toen besefte ik dat het waarschijnlijk ook zo was een maand geleden, maar toen dacht ik daar eigenlijk niet zo over na. Ik was gewoon doodcontent dat ik eindelijk mocht vertrekken naar Santos.
Het uur voor Adler moest inchecken heeft mijn mama hem denk ik niet meer losgelaten. Het was de laatste keer in (minimum) twee maand, dat ze hem kon aanraken. En toen hij dan uiteindelijk moest inchecken begonnen de traantjes te rollen. En weg was hij!
De dag ervoor waren we naar São Sebastião geweest, meer specifiek praia Maresias. Een super mooi strand, met prachtige golven. Alleen was het wat te koud om in het water te gaan. (Als je foto's wilt zien, zal je op facebook moeten kijken. Want het lukt mij niet om hier foto's te uploaden) Mijn vader, Heidi en ik zijn een strandwandeling gaan maken, zodat ik een paar foto's kon nemen, en genieten van het mooie uitzicht met een waterijsje (mangosmaak) in de hand :D
Daarna zijn we iets gaan eten in een behoorlijk sjiek restaurant (mijn mama heeft daar connecties) en dan reden we weer terug. Ondertussen had ik (alweer) veel te veel gegeten, en besloten de avondmaaltijd over te slaan. Ik had eigenlijk ook behoorlijk last van mijn keel ('t voelde aan als een keelontsteking, maar dan zonder koorts), ik dacht dus: Laten we vroeg in bed kruipen. Maar dat plan werd dus gedwarsboomd, we gingen nog iets gaan eten in de pizzaria Van Gogh! Ik ben wel meegegaan met hun, maar ik heb niets gegeten, gewoon genoten van hun gezelschap. Hier is het dus ook de gewoonte om te wachten als er geen tafeltjes meer vrij zijn, we stonden met zowat twintig buiten te wachten, totdat er plaats was.
Eum, Nu ga ik een hele sprong maken. En we zijn weer terug bij woensdag 17 augustus. Ik ben toen namelijk met school naar Altas Horas geweest, een Braziliaanse show, waar wij dus als publiek mochten aanwezig zijn. Dat was echt super, ik heb daar dus 'Capital inicial' leren kennen, echt een goeie groep. Er was dan ook nog een Amerikaanse band, met als kopman een fantastische trombonist! Nog nooit zo'n schone solo gehoord! Er waren dan nog een paar andere gasten, maar daar heb ik niet te veel van begrepen, het was nl. allemaal in het Portugees, en toen kon ik daar echt nog niet veel van verstaan. Nu begint dat echt al te beteren.
En dan ben ik de zaterdagavond op tv gekomen ;D Ik viel echt op in dat publiek, met mijn blonde haar. Ik had nooit gedacht dat dit zo opviel. Gelukkig hebben ze niet te veel op mij ingezoomd, want ik was niet altijd even enthousiast. Ze hadden daar dus een publiekopwarmer, en iedereen lag daar echt plat van het lachen, behalve ik dan. Ik heb dan af en toe maar eens gedaan alsof ik moest lachen (toen ik zag dat er camera's in de buurt kwamen)
Wat het Portugees betreft: Mijn mama heeft dus besloten dat er vanaf 1 september geen Engels meer wordt gesproken! En ik denk wel dat ik het zal overleven. Het zal mij alleszins helpen met het leren spreken. Ik zal dus ook zo veel mogelijk in het Portugees moeten antwoorde, maar ik mag er wel nog af en toe wat Engels aan toevoegen. En ik heb ook nieuws gekregen van AFS Santos, 25-26 september heb ik, met de andere AFS'ers in Santos, Portugese lessen. Ze zijn daar ook vroeg mee! Tegen dan kunnen we al behoorlijk wat zeggen ;D
Het weekend ervoor zal ik naar Americana gaan, om daar een weekend te hebben met alle AFS'ers van de staat São Paulo. Ik zal daar dus Margot (een Belgisch meisje) terugzien. En 12 september ga ik met Veera in Nicho naar een weeshuis, waar wij met de kindjes daar zullen spelen. We moeten elk een spelletje in elkaarsteken, dat typisch is voor ons land. Alle hulp is welkom! Wat is nu typisch Belgisch?! Ik heb nu dus nog geen enkel idee.
Ondertussen blijven de surflessen dus doorgaan, en ik zie niet echt vooruitgang. Mijn leerkracht zegt daarentegen, dat hij dat wel ziet. Ik zal hem maar geloven zeker! En ik heb Veera (het Finse meisje) kunnen overtuigen om ook naar de lessen te komen. Het was eigenlijk niet zo moeilijk om haar te overtuigen, wie wil er hier nu niet leren surfen? Dus vanaf vorige vrijdag volgen zij en Júlia (haar Braziliaanse zus) ook surflessen.
De zaterdag ervoor kreeg ik dus telefoon van Veera, om te vragen of we niet konden afspreken. De AFS-vrijwilligers hadden nl een meeting, en wij hadden dus niets te doen. En we zijn dan maar gaan winkelen. Echt supergezellig! het was echt tof om eens met iemand te babbelen die een beetje hetzelfde meemaakt. Over school/vrienden/familie/thuisland... En natuurlijk kwamen we allebei het winkelcentrum uit met een zak vol nieuwe kleren. Maar voor we buiten geraakten, mochten we ons eerst paraderen. We stonden nl aan de kassa van Renner, en toen ze wisten dat we van Finland en Beglië kwamen, heeft de kassierster alle werknemers (zo'n dertigtal denk ik) bijeengeroepen, om ons te laten zien. Daar stonden we dan mooi!
Ik denk dat ik nu ondertussen het belangrijkste van mijn laatste twee weken heb verteld. Als ik nog op iets kom, zal ik het jullie laten weten.
Deze week op school heb ik dus een testweek (examens), maar ik ben niet verplicht om eraan deel te nemen. Maar ik heb besloten om dat dus wel te doen, ik zou anders toch maar zitten vervelen in klas. Ik heb vandaag dus mijn eerste test gehad, fysica, en dat was dus echt simpel! Hier krijgen we zelf de formules op ons examen, en moeten we niets omvormen. Gewoon wat cijfertjes invullen, en uitrekenen. Ik heb hier nog geen rekenmachine, dus dat wordt even hoofdrekenen, maar dat gaat nog redelijk vlot. En dan maar indienen. Na twintig minuutjes was ik dus klaar, Bolinho deed er maar drie kwartier over, en de rest van de klas was toch wel al klaar in een anderhalfuur! :D
Morgen heb ik Biologie en Engels, nog twee makkelijke vakken. Maar ik denk dat geschiedenis/sociologie/filosofie/literatuur en Portugees wat minder vlot gaan gaan.
Ooh, iets vergeten. Ik heb hier dus eindelijk een oplader gevonden voor mijn i-Pod (ik was die natuurlijk vergeten), en ik heb mijn klasgenoten dus laten luisteren. En ze zijn hier dus heel zot aan het komen van 'Alors on danse-Stromae', dus de volgende dag had iedereen dat al gedownload. Ik kan het mij niet meer echt herinneren, maar ik dek dat ik het die dag wel 57 keer gehoord heb! Kga dat dus echt beu worden?
En ze zijn hier ook helemaal weg van mijn koptelefoon! Dus iedereen wil hem eens opzetten, waardoor ik niet naar de muziek kan luisteren! Gelukkig hebben we dan Murilo (goeie maat van in mijn klas) die er voor zorgt dat ik heb weer veilig terugkrijg :D
Tchau
Muitos Beijos
Charlotte
Geen opmerkingen:
Een reactie posten