Update n° 6

Oi!

Het wordt duidelijk nog eens tijd dat ik jullie iets laat weten. De afgelopen dagen is er namelijk behoorlijk veel gebeurd.

Eerst zal ik iets meer zeggen over mijn tweede eerste schooldag (en ik hoop dat het de laatste was). Toen ik woensdagochtend samen met mijn mama toekwam op school werden we heel hartelijk ontvangen door Ulyssee, de schoolcoördinator van Verde. Wat blijkt, hij spreekt vloeiend Engles (een groot verschil met Leão XIII), blijkt hij ook wel mijn leerkracht Engels te izjn. Maar hij is duidelijk niet de enige die engels kan, de helft van mijn leerkrachten en klasgenoten spreken zelf Engels. Of dit positief of negatief is, ben ik eigenlijk niet helemaal zeker. Ik heb ze dan ook gebraagd om zo veel mogelijk in het Portugees te spreken en enkel in noodgevallen Engels te gebruiken, maar daar gaan zij dan weer niet akkoord mee, want ze vinden mijn de perfecte persoon om hun Engels mee te oefenen. Iedereen in school denkt dat mijn Engels perfect is, ze zouden een s moeten weten! :D
Maar soit, ik ben behoorlijk aan het afwijken.
Ik werd dus eerst rondgeleid in mijn nieuwe school, wat eigenlijk niet zoveel tijd in beslag nam, want zo groot is ze dus niet. Ik dnek dat er in totaal misschien 8 klassen zijn, als ik de kleuterschool niet meereken. Daarna werd ik de leraarskamer ingeduwd en alle leerkrachten begonnen zich voor te stellen. Er had zelf iemand moeite gedaan om zicht voor te stellen in mijn moedertaal, maar ik begreep er werkelijk niets van. Blijkbaar was er iets misgelopen met de communicatie, want de helft van mijn school dacht dus dat ik van Bulgarije kwam, en Bulgaars kan ik nu net niet verstaan :p
En toen ging de bel! Mijn eerste lessen gingen beginnen en Ulyssee bracht me naar de klas. het was duidelijk dat ze al op de hoogte gebracht waren van mijn komst, want de banken waren zo geschikt dat ik in het midden zat en iedereen rond mij, goed dat ik geen last heb van claustrofobie. Maar voor de rest werd ik echt heel goed opgevangen, vooral dan door de 4 andere meisjes. Het eerst wat ze deden was me waarschuwen voor de jongens :D
Maar ook de 11 jongens zijn super, zelf de leerkracht Engels heeft ontdekt dat ze dus wél Engels knnen spreken. Hij was me dus zeer dankbaar! Als het mij lukt, zal ik straks een foto van mijn klas uploaden (samen met nog wat andere pics)

Dat was dus mijn eerste schooldag, nu moet ik het nog over mijn eerste surflessen hebben. Ik heb zo het gevoel dat dit een te lang bericht gaat worden, sorry daarvoor...

Om eerlijk te zijn had ik nooit gedacht dat het zo vlot ging gaan. Ik dacht dat ik eerst een hele les ging leren hoe ik precies moet rechtstaan op zo'n plank, om het dan een dag later in praktijk om te zetten, maar het was dus direct het water in. Ik heb samen met twee andere les, we zijn alledrie beginners, dus we bakten er allemaal niets van. Ik was al blij dat ik 1 keer kon rechtstaan, ook al was het maar voor 2 seconden. Bekomen van mijn val kom ik weer boven water en hoorde ik een overdonderend applaus. Ik was geslaagd voor de eerste stap, de volgende dag volgden Angel en Pedro mijn voorbeeld.
Ondertussen lukt het ons al alledrie om 5 seconden te blijven rechtstaan:
-seconde 1: Wow, ik sta recht!
-seconde 2: Charlotte, vergeet niet door uw knieën te buigen!
-seconde 3:Rustig blijven, of ge gaat vallen!
-seconde 4: Droga, ik vind geen evenwicht...
-seconde 5: PLONS
Let maar op volgend jaar, want dan kom ik de Belgische golfjes onveilig maken :D

Laar met school en surfen vul ik natuurlijk niet al mijn dagen, dankzij de vele huiswerken verveel ik me zeker nooit. Het is gewoon erger dan De Bron, nooit gedacht dat ik dit ging zeggen :D

En om af te sluiten zal ik mijn weekend een bespreken. Samen met mijn broer, zus en vader ben k naar rio geweest (neenee, niet de stad maar de staat). We zijn daar mijn tantes, oma en nicht gaan opzoeken. Echt een superleuke familie. Ik sta er nog altijd versteld van hoe vriendelijk en open die mensen zijn, ook al kennen ze me langs geen kanten. We zijn zaterdagochtend rond 10u vertrokken, en om 16u30 arriveerden we al. En voor hun is dat dan nog maar een lorte afstand, er staat me nog wat te wachten dus! Gelukkig is het uitzicht hier vel beter dan in België, en kon ik de hel rit genieten van de bergen!
s' Avonds waren we dan van plan om uit te gaann maar dat hebben we uiteindelijk toch niet gedaan. We gingen starten met een filmpje, maar alle films waren dus al uitverkocht. Dus zin we maar een ijsje gaan kopen, en thuis een filmpje bekeken. Daarna zijn we dus thuis gebleven, maar dat kan natuurlijk ook gezellig zijn. De dag erna, zijn we dan met de hele familie naar een restaurant geweest. All-in vlees! Dat is dus een restaurant waar er zo'n 20-tal kelners rondlopen met elk hun vleesbrochette, en ze komen dus rond en ze geven je het vlees dat je wilt. Als je niet snel genoeg 'não, obrigado' zegt, ligt je bord al snel boordevol. En daarna was het tijd om terug te keren richting het zeetje. Het dagelijkse leven begon weer :D

Tot binnenkort

Tchau
Charlotte