cultuurweek

Oi!

Nu wordt het tijd voor een iets serieuzer bericht, met deftige info.
Ondertussen zit ik al in het midden van mijn cultuurweek, en heb ik al vier theaters, 1 film, een museum en een tempel achter de rug (info volgt straks), en er volgen nog minstens twee theaters.

Hier in Santos is het dus een theaterfestival, Mirada, waardoor we dus heel goedkoop naar theater kunnen gaan. Ik betaal hier bijvoorbeeld maar 5reais (= 2,23 euro), de rest van de familie moet maar de helft betalen. Er zijn internationale en nationale theatergroepen, maar mijn mama is enkel geïnteresseerd in het buitenland. Ondertussen ben ik al naar 1 Mexicaans, een Spaans en twee Argentijnse theaterstukken geweest. Er volgt nog eentje uit Bolivië en nog eentje uit Colombia.

Over het Mexicaanse theater heb je al de uitleg gehad, en die was niet zo positief. Het Spaanse theater vond ik wel super. ‘El Foc del Mar’ do ‘Xarxa Teatre’ Dit was in openlucht, en het was eigenlijk vooral spektakel. Eerst liepen de acteurs (verkleed in een spookachtig wit kleed, met vanalles opgeschilderd) rond in het publiek, er werd muziek gespeeld en er kwam ‘vuurwerk’ aan te pas. Toen ze eindelijk, na drie kwartier, het podium opkwamen stelden ze, al dansend, een standbeeld in elkaar, echt mooi en kleurrijk. En als kers op de taart, schoot er vuur uit de constructie, en uiteindelijk lieten ze het beeld afbranden. Er zit waarschijnlijk betekenis achter deze actie, maar die ken ik niet. Het was gewoon heel tof om naar die dansen te kijken, en om de muziek te horen en de sfeer in het publiek was zeker oké. De helft van de mensen stond mee te dansen. (Er staat een filmpje op fb, en er zijn ook wat foto’s te zien)

Dan zijn we zondagochtend vertrokken naar São Paulo, ik had geen idee waarom we naar SP gingen. Ik dacht dat het theater daar te doen was, maar dit was dus niet het geval. We zijn met vrienden van hun naar het Museu de Lingua Portuguesa geweest, echt practig! Ik heb vooral genoten van de tijdelijke tentoonstelling over Fernando Pessoa, één van de belangrijkste dichters in de Portugese literatuur. Een dichter met heel wat heteroniemen. Na de tijdelijke tentoonstelling hadden we dan een film over de ontwikkeling van de taal, en het Portugees. En daarna een soort compilatie van belangrijke gedichten en quotes van Portugese dichters. Daarna gingen we in het museum zelf, en kon ik daar een beetje kijken naar de ontwikkeling van het Europees Portugees naar het Braziliaans Portugees.

Daarna zijn we iets gaan eten in een Mongools restaurant, en dan zijn we nog naar de boeddhistische tempel, Templo zu Lai. Echt heel mooi, en je zou echt vergeten dat je in Brazilië zit. Daar heb ik Boeddha bedankt voor alles in de wereld (met de bijhorende bewegingen en wierook) en heb ik een wens mogen doen. Daar heb ik ook nog een papiertje gekregen met een weetje over mezelf, jammer genoeg is het in een onverstaanbare taal.

Dan ging het vliegensvlug richting Santos, om nog op tijd te zijn voor ‘Mujeres Terribles’ door Marta Bianchi en Noemi Frenkel. Dit was het eerste Argentijns theater, en daar heb ik toch wel van genoten. Het was een dialoog tussen twee vrouwen, en ze annaliseerden brieven. Het was wel behoorlijk moeilijk om alles te volgen, want soms liep alles door elkaar, maar ik ben ervan overtuigd dat ik alles toch begrepen heb.

Gisterenavond zijn we dan naar ‘Espia a una mujer que se mata’ geweest, en dit was dus afschuwelijk! Waarschijnlijk omdat ik er niets van verstond, en het één en al chaos was. Iedereen zat maar te roepen op elkaar, en de Braziliaanse ondertiteling strookte ook niet echt met wat er aan de hand was. Mijn hoofd stond al op ontploffen, en zij hebben het alleen maar erger gemaakt.
Daarna zijn we wel naar een heel goede Italiaan geweest, en daar heb ik kunnen genieten van een overheerlijke pizza (de lekkerste die ik al gegeten heb, en ondertussen zit ik zeker al aan pizza 10 hier in Brazilië), samen met een glaasje rode wijn (Argentijnse Malbec)

Toen ik thuiskwam ging ik normaal mijn blog schrijven, maar ik zag me er geen doen meer aan, dus heb ik maar gewacht tegen vandaag. Ik heb dan maar naar de match Stosur-Clijsters gekeken, en heb me weer veel te veel ingeleefd. De familie hier verklaart mij zot voor het ogenblik. Het positieve aan het uurverschil is dat ik hier de avondmatchen kan bekijken, wanneer jullie ondertussen al lang in jullie bedje zitten. En ik heb dus kunnen zien hoe Clijsters met veel moeite heeft kunnen winnen. De Braziliaanse commentaar is eigenlijk wel grappig om te horen,want ze zijn vol lof over Clijsters. Zelf in andere tennismatchen zijn ze heeltijd bezig over Clijsters en Jada.

Vanaf morgen zijn mijn vrije dagen achter de rug, en moet ik weer naar school. Ik krijg dan waarschijnlijk ook mijn punten terug, dus we zullen dan zien hoe zwaar ik gebuisd ben voor mijn vakjes.

Miet, Michèle en Olivier: PROFICIAT!!!! Jullie gaan super dokters worden!
Kymentie en Lien: Kvind het echt jammer voor jullie, want jullie hebben er alleszins tijd genoeg ingestoken.

@ Miet: Ik heb je nu op alle mogelijke manieren geproficiateerd :D In levende lijve zal het wat moeilijk zijn. Maar volgend jaar in juli zal ik je persoonlijk proficiat wensen omdat je er in 1e zit door zal zijn!

Tchau