Week 7

Week 7

Het is alweer 10 dagen geleden dat ik wat info over mijn dagelijkse leven op mijn blog heb gezet (als je de ‘domme weetjes’ niet meerekent). En er is dus weer heel wat gebeurd.

Vorige week zaterdag had ik dus nog mijn laatste twee theaters, ik en mijn mama gingen daar dus naartoe. Mijn gastpapa had het al opgegeven, en Heidi ging naar een soort van verjaardagsfeestje van een vriendin. Het eerste theater ‘La Razón Blindada’ was zeer interessant, het ging over het leven in 1 of andere gevangenis in Ecuador. Dat de gevangenen proberen overleven door theater te schrijven, met het weinige dat ze weten over bepaalde bekende schrijvers. En het laatste theater (een half uur later), was ‘La odisea’. Gebaseerd op het verhaal van de Odissee, maar dan toegepast op het leven in Latijns-Amerika. Heel mooi, vooral het decor en de dansen, maar véél te langdradig. Het was al twee uur bezig, en toen kregen we een pauze en ging het normaal nog twee uur langer duren. Maar aangezien we alletwee doodmoe waren, zijn we maar in de pauze naar huis gegaan. Misschien wel jammer, maar ik denk dat ik gewoon ging in slaap gevallen zijn tijdens het tweede deel. Maar nu zitten de theaters er op, en kan het gewone leven weer doorgaan.

Alhoewel, mijn mama had van een collega gehoord dat er de zondag een orkest speelde in het Teatro Municipal, dus zijn we daar naartoe gegaan. Eindelijk iets dat ik helemaal kon begrijpen! Het heeft echt deugdgedaan, en de muziek was ook heel mooi. De JET blijft natuurlijk de beste! Ik heb een paar prachtige solo’s gehoord, en vooral de solo van de sax en de piano waren formidabel. Op het einde had je dan natuurlijk nog het bisnummer, en dat was echt hilarisch. De spelers begonnen door het publiek te lopen, of te dansen op het podium (terwijl ze aan het spelen waren), echt een goed einde.

Kben ook een dag gaan shoppen met mijn zus, ik weet wel niet meer wanneer dit was. Alles loopt hier door elkaar. Allz, een dag kan je het niet noemen, het was eerder een uurtje. Ik ging vooral kijken voor een paar t-shirts, want ik had er geen meer over. Ze zaten allemaal in de wast, al twee weken fzo! Ik moet nogal lang wachten tegen dat mijn kleren terug gewassen en gestreken zijn. Mijn zus ging dus mee met mij, maar ik was nogal opgejaagd. Ik kan er niet echt tegen dat er iemand op mijn vingers staat te kijken. Ik heb dus rap vier t-shirts gekocht, en dan huiswaarts gekeerd. Ik zal maandag wel eens alleen gaan shoppen.

Eum, dan keren we even terug. De donderdag na onze vrije dagen, was er dus echt niemand op school. We waren in totaal met 13 van de 69, dus hebben we maar naar ‘Fahrenheit 9/11’ gekeken. Een interessante documentaire, maar volgens mij alleen maar op het negatieve van Bush ingezoomd. Aangezien ik vandaag dus met alle klassen samen zat, was ook Giulia van de partij. Een meisje die veel te geïnteresseerd is in België en mij echt overdondert met vragen. Ik heb geen enkele keer echt pauze, want zij komt altijd af. Vandaag is ze te weten gekomen dat we een koning hebben, en ondertussen weet heel de school dat al. Ze vindt dit echt wonderbaarlijk. Ze ging er dus vanuit dat wij dus een soort van dictatuur hebben, aangezien de koning alle macht heeft. Dus heb ik weer mogen uitleggen dat dit niet het geval is… En het werd dus een lange schooldag.

Vorige week vrijdag ben ik niet naar school gegaan omdat er normaal een excursie was gepland naar een unief in SP, weeral een studiebeurs. Aangezien ik al zo’n beurs gehad heb in mijn vorige school, ik veel geld zou moeten betalen voor het vervoer en er niemand meeging van mijn klas, ben ik ook maar niet gegaan. Maar blijkbaar ging dat dus niet door, maar niemand die het nodig vond om mij in te lichten. Maar ik heb vrijdag overleefd, en het was eigenlijk een behoorlijk toffe dag. ’s Avonds was er een verjaardagsfeestje van iemand van mijn klas, in een pizzeria. Maar aangezien ik er niet kon naartoe gebracht worden, is dit niet doorgegaan. Maar het was nu geen ramp, want ’s avonds heb ik nog een anderhalfuurtje met Romanie gebabbeld. Het deed deugd haar nog eens te horen na anderhalve maand. (Ja, Heline, jouw skypegesprek was ook super! En de dagelijkse chatgesprekken met Celien zijn ook overheelijk! )

Zondag hadden we een AFS-activiteit, en zijn we naar een weeshuis geweest. Dit was echt super, en heeft een grote indruk op mij achtergelaten. Eerst werden we rondgeleid in het huis, en mochten we per vier de baby’tjes gaan bezoeken. Eerst de handjes wassen en dan eens in de wiegjes kijken. Zo schattig! Dan zijn Veera en ik de speelzaal binnengewandeld, en even met de kleinste gespeeld en toen heb ik een baby’tje mogen vasthouden. Het was nog maar 20 dagen oud, en het zag er echt zo fragiel uit. Veera durfde het eerst niet overnemen van mij omdat ze bang was om het kindje te breken, maar uiteindelijk heb ik haar kunnen overtuigen. Het baby’tje is er heelhuids vanaf gekomen. Het zat in het weeshuis, omdat de staat dacht dat de ouders niet in staat waren om deftig voor het kindje te zorgen. Daarna hebben we gekleurd/geschilderd met de 3-jarigen, en we hebben vooral veel handjes gewassen. Elke keer iemand zag dat er verf op hun vingers zat, wouden ze hun handen wassen. Het probleem was, dat we bezig waren met vingerverf, dus dat het normaal was! Toen was het tijd voor hun om te eten, en zijn we beginnen opruimen. De kindjes waren er in geslaagd om de vloer te beschilderen ipv het papier, dus kuisen maar!
Daarna was het de beurt aan de ouderen, eerst hebben we een paar domme balspelletjes gespeeld, en toen zijn Veera en ik beginnen babbelen met de meisjes daar. De kappers waren juist op bezoek, dus ze zaten allemaal geduldig te wachten tegen dat ze klaar waren met hun haar. Het was echt een goede training voor ons Portugees, want Engels was deze keer geen optie. Ik heb toen ook gemerkt dat mijn Portugees beter is dan verwacht, en dit deed toch wel deugd.
Als ik mij vergelijk met Veera en Niko (de Duitse afs’er), dan ben ik toch behoorlijk goed. Veera verstaat ook al behoorlijk veel, ook al moest ik toch redelijk vaak als tolk optreden. En Niko verstaat bijna helemaal niets, en hij doet ook niet echt veel moeite. Na vier uur moesten we vertrekken, en de meisjes waren echt teleurgesteld/triestig, dus hebben Veera en ik beloofd om terug te keren. Iets dat we alle twee echt willen doen, alleen gaan we nog moeten regelen hoe precies, want het is redelijk afgelegen.

Daarna werd ik thuis afgezet door Thaïs, en zag ik dat Heidi en Cynthia al vertrokken waren naar het strand, want om 2 uur gingen we het wereldrecord ‘Zo veel mogelijk surfers op één zelfde golf’ breken, en aangezien ik pas thuiskwam om 2u30 waren ze al vertrokken. Dus hebben mijn gastpapa en ik ons gehaast om het misschien toch nog te zien, maar we kwamen juist te laat toe. Maar we hebben niet veel gemist, want juist vandaag waren er bijna geen golven in Santos. Het wereldrecord is dus niet gebroken en staat nog altijd op naam van Zuid-Afrika, maar volgend jaar proberen we opnieuw, want we willen het record namelijk weer op ons naam.

Maandag was het dus weer gewoon school en ik kreeg mijn punten van de testweek terug. Voor Chemie heb ik een A (ze was natuurlijk doodcontent, ik ben namelijk de eerste intercambia met een A, en blijkbaar hebben er al behoorlijk veel op school gezeten), voor wiskunde heb ik een B (ik had twee vragen misverstaan, mijn Portugees is duidelijk nog niet perfect), leerkracht van fysica was te leeg om mij punten te geven, ook al heeft hij mijn toets half verbeterd, ik moest veel definities geven, dus dat was in het Engels te doen. Maar Engels was gelijk aan fout :D Dus ik denk dat ik aan een D kwam, wat niet echt goed is. Voor biologie heb ik een C, en voor literatuur een B. En dan heb ik ook nog mijn punten van Engels teruggekregen en dat leverde een B op. Wat behoorlijk goed is, aangezien ze het over een boek hadden die ik niet gelezen heb. Het was puur gokwerk :D Voor Portugees heb ik ook geen punten gekregen, want we hadden het over syntaxis. En het is nogal moeilijk om een zin te ontleden als je hem niet kan verstaan. Maar ze was echt verwonderd dat ik sommige dingen juist had. Ik kon namelijk het onderwerp/werkwoord/lijdend voorwerp… aanduiden, je moest haar gezicht gezien hebben. Hi-la-risch.

Ik heb me deze week ook boos gemaakt op Ulysses, leerkacht Engels en schoolcoördinator. De school moet namelijk een document invullen ivm kinderbijslag, en ze hebben dit al meer dan twee weken. Vorige week had ik er nog achtergevraagd, en de directrice ging het in mijn brievenbus steken vorige week vrijdag. Dat was dus niet gebeurd, en nu dinsdag had ik het nog altijd niet gekregen. Ik heb hem heel duidelijk gemaakt dat ik het echt nodig had, en hij was echt verschoten, maar het heeft dus niets uitgehaald, want ik heb het nog altijd niet! Woensdag ben ik zelf met de directrice gaan praten, en toen bleek dat ze er nog niet was aan begonnen! De Braziliaans mentaliteit! En ik wil dit document echt zo rap mogelijk in orde, want anders wordt mijn pakketje van mama niet naar Brazilië gestuurd :( En ik verlang echt naar Belgische chocolade! En mama, misschien kan je er ook oude humo's insteken...
En ik ben dus ook te weten gekomen van de directrice dat ze mij expres in de ergste klas hebben gestoken, ze dachten dat ik ze misschien wat kon kalmeren. Maar voor het ogenblik krijg ik er alleen maar barstende koppijn van.

Dinsdag had ik dan afgesproken met Veera, om onze namiddag wat op te fleuren, en we gingen normaal aan het strand wandelen. Maar Veera had het veel te warm, dus zijn we maar de shoppingcentres gaan opzoeken, en hebben we genoten van de airco. Het was weer leuk om al onze problemen aan elkaar kwijt te kunnen. Rond vijf uur dertig ging ik weer naar huis, want ik moest thuis zijn voor het donker was. Aangezien ik alleen thuiskwam, heb ik mijn gastmama laten weten dat ik veilig thuisgekomen was, en ze apprecieerde dat echt.

Woensdag was er dan weer surfles, en daar heb ik een misse beweging gemaakt waardoor mijn pols zeer doet. Ik dacht dat het niet zo erg was, dus ben ik donderdag maar gaan surfen. Dat was jammergenoeg niet zo’n goed idee, want het werd alleen maar erger. Gisteren heb ik dan maar niet gesurft, maar heb ik foto’s genomen van Veera en Angel. Volgende week is het Veera’s beurt om de foto’s te nemen, dus dan zullen jullie me ook zien rechtstaan op een surfbord. Dan ben ik ook weer eens af van dat gezaag :D

Ik heb gisterenavond ook ontdekt dat Angels een bellydancer is. Hij had me namelijk gezegd dat ik eens op youtube ‘Anjomissionario’ moest intypen, en ik kwam dus op filmpjes van hem uit, tijdens performances. Je moet het ook maar eens checken.

Gisteren en vandaag zat/zit ik in een dip(je), en Veera en ik hebben dat proberen op te lossen door chocolade te kopen. De beste die we vonden was toblerone, en we hebben ons daarmee volgepropt :D Ook al is dat nogal duur. Het is duidelijk de periode dat iedereen een dipje heeft, want de vorige dagen ben ik bezig geweest met een aantal afs’ers in Brazilië op te peppen, maar deze keer was het dus mijn beurt. Normaal ging ik dit weekend een weekend met alle afs’ers van de staat SP gehad hebben in Americana, maar dit is dus niet doorgegaan door persoonlijke problemen bij de organisator. Ze hadden expres dit weekend gepland in deze periode, omdat ze weten dat er dan problemen zijn, maar dit ging dus niet door. De grootste reden dat ik in een dip zit, is omdat ik een avondje Tielt (vooral Carlito) verschrikkelijk hard mis. En ik zou er nu alles voor doen om gewoon 1 avondje naar België te kunnen komen, en dan direct weer vertrekken.
Dus toen Leonardo en Murilo me gisterenavond belden om te vragen of ik iets wou gaan eten met hun, was ik echt superblij. Dus rap bellen naar de mama (want ik was alleen thuis) en ik mocht vertrekken. Het was de eerste keer dat ik ’s avonds wegging met vrienden, en ik heb er echt van genoten. We zijn naar een bar geweest en hebben Esfinhas gegeten. Eigenlijk een soort van kleine pizza’s, maar dan met een ander deeg. Ik heb daar ook een flesje bier besteld (1l), en het plan was om het te delen met Leo en Murilo, maar de obers dachten daar dus anders over. Ik was namelijk de enige die 18 was, en die mocht drinken. Geen nood mama/papa, ik heb die fles niet helemaal alleen opgedronken, ook al scheelt het niet veel. Af en toe hebben ze toch eens van mijn glas gedronken, als er niemand in de buurt was. Ik wist echt niet dat dit hier zo grondig gecontroleerd wordt. Ik dacht dus dat ik behoorlijk zat ging zijn, omdat ik al bijna een anderhalve maand geen alcohol meer heb gezien, en ik toch wel 0,8 liter op had, maar dat bier is hier echt niet sterk (als je het eigenlijk bier kan noemen). Na iets langer dan een uurtje was ik alweer thuis, maar dat kon me nu echt niet schelen. Ik was al blij dat ik eens weg ben geweest. En volgens Leo en Murilo wordt dit een wekelijkse traditie :D

Vandaag ging ik normaal met klasgenoten naar het strand, want Flavia was jarig vandaag, maar het weer moest een spelbreker zijn. Als het morgen beter weer is, gaan we dan, anders wordt het volgend weekend.
Het is wel jammer dat het niet doorging, want ik denk echt dat het een oppepper ging zijn, en dat ik van mijn dip verlost ging zijn, maar nu blijf ik er iets langer mee sukkelen. Maar ik zal er wel rap genoeg van verlost zijn. De berichtjes die ik nu krijg zijn zalig om te lezen, en helpen echt. Vooral dan het mooie filmpje van Griet! Ik miste echt haar zangtalent, jammer genoeg heb ik niet de permissie om het te publiceren, dus zal ik er eeuwig alleen van genieten ;D Het is wel raar hoe ik nu plots mensen hoor die ik anderhalve maand niet heb gehoord, gewoon omdat ik op fb gezegd heb dat ik in de put zit. Ik ben wel blij van ze te horen, maar ik zou ook af en toe iets van hun willen horen, als ik in een positieve stemming ben.

Tot binnenkort
Tchau
Charlotte