Week 8

Oi!

En er is weer een week voorbij gevlogen, het gaat hier allemaal behoorlijk (te) snel. Ik ben sinds een weekje of twee begonnen met een dagboek (je moet je daar niet te veel bij voorstellen) te schrijven. En dat zal ook veel handiger zijn om mijn blog te schrijven, het zal in ieder geval iets ordelijker staan.

Vorige week zondag (19/9), ben ik met Erich en Heidi naar Museu de Pesca en het Aquario geweest. Dit ligt aan de andere kant van het strand, en we zijn daar te voet naar toe gedaan. De wandeling deed eigenlijk wel deugd, en het weer zat ook goed mee. Na de ‘lange’ wandeling kwamen we dus aan in Museu de Pesca, en in de eerste zaal zie je dus allemaal opgezette vissen, aangenaam is anders, maar eigenlijk wel interessant. Toen we naar boven gingen zag ik dan een mega groot skelet (de reden dat ik eigenlijk naar dat museum wou), het is (één van de) grootste skeletten van een walvis dat je kan vinden, en als je daar dan voorstaat dan is dat inderdaad wel ‘huge’. Het lukte me zelf niet om een foto te nemen van het hele beest, alleen maar in stukjes.
(ps: de foto’s kan je vinden op fb of de link die in mijn vorig blogbericht staat)
Nadat we klaar waren met het museum zijn we dus naar het Aquario geweest, maar dat was eigenlijk niet zo speciaal. In België en Frankrijk heb je er die tien keer mooier zijn, maar de kleine Nemo’tjes waren wel schattig :)
In het terugkeren voelde ik wel dat ik nood had aan suiker, we hadden namelijk nog niet voor middag gegeten en het was al 4u. In combinatie met de warmte en wandeling zorgde dat dus dat ik me zwak voelde. Dus zijn we iets gaan drinken in een bar aan het strand, eigenlijk wel gezellig.

’s Avonds heb ik dan een moord gepleegd, een vogeltje moest eraan geloven. Het was niet echt een moord, eerder doodslag. Ik wou de rolluik toedoen omdat ik ging slapen en door ze te sluiten heb ik dus een vogeltje gedood. Mijn familie reageerde nogal hysterisch/raar, dus ik begon te lachen door hun reactie, wat behoorlijk ongepast was. Maar na een half uur waren de gemoederen toch bedaard. Toen zei ik hen: Als ze mij volgend jaar vragen in België wat me het meest is bijgebleven van mijn jaar, zal ik antwoorden dat ik een vogel gedood heb. En ze vonden dit hilarisch, en hebben zeker een kwartier plat gelegen van het lachen. Om daarna te vragen of ik kon herhalen wat ik had gezegd, omdat ze het niet hadden verstaan. Soms begrijp ik die mensen in Brazilië toch nog niet hoor, en ik denk ook niet echt dat dit mogelijk is.

Maandag was ik dan ziek, ik had last van mijn maag (waarschijnlijk omdat ik zondag te veel agua de coco en verse lasanha in mijn maag had gepropt :D) en ik ben dus thuisgebleven. Aangezien ik met mezelf heb afgesproken om alleen nog maar tijdens het weekend op facebook of msn te gaan, kon ik me daar niet mee bezighouden, dus werd het maar de tv. Maar toen begon het plots te onweren, dus was de tv ook geen optie meer. De bliksem zat namelijk behoorlijk dicht, en we hadden schrik dat de bliksem ons huisje ging vinden. Dus heb ik me maar beziggehouden met het invullen van de Zweedse puzzels, sudoku’s, rebussen en kleurplaatjes in ‘het boek’. Goed dat jullie met onweer rekening hebben gehouden :D

Van dinsdag-vrijdag is er eigenlijk niet echt iets gebeurd, gewoon school, kinderachtige klasgenoten, te makkelijke lessen…

Zaterdag en zondag heb ik dan eindelijk mijn Portugese lessen gehad, georganiseerd door AFS. Het waren de mensen die volgend jaar vertrekken, of die vorig jaar op afs zijn geweest die ons Portugees leerden. Het was eigenlijk wel interessant, en ik heb toch iets bijgeleerd, maar het meest wist ik toch al. Na de lessen lukt het me toch meer om met tijden te werken, daarvoor werd alles in de tegenwoordige tijd verteld. De zaterdagavond moesten we een klein sprookje lezen, ik mocht ‘As Roupas Novas do Rei’ lezen, een sprookje van Andersen, en de zondag mochten we dat dan in het Portugees gaan uitleggen aan de rest. En dat is me nog behoorlijk gelukt. Natuurlijk met verschrikkelijk veel fouten, maar ik kon me toch verstaanbaar maken.


’s Avonds zijn we iets gaan eten in Gonzaga, in één van de drie shoppingcentres daar. Eerst een derde van een pizza (ik was al aan het denken, is dit hier alles wat ik krijg vanavond, want ik had behoorlijk honger), maar daarna zijn we nog een dessertje gaan eten. Ik mocht kiezen welk ijs ik wou (doce de leite), dus ik dacht dat we gewoon een bolletje ijs gingen eten (njammie). Maar wat we op ons bord kregen was tien keer beter. Hoewel België het land van de chocolade is, heb ik hier in Brazilië toch wel de lekkerste Moelleux au chocolat ooit gegeten. Maar dat was dus verschrikkelijk zwaar, ik heb gisterenavond genoeg chocolade gegeten voor de volgende weken.

Vandaag begint mijn schoolweek dan weer, behoorlijk saai. De mensen werken hier echt veel te traag. We krijgen hier bijvoorbeeld een blad oefeningen van Chemie, dat ik makkelijk in tien minuten kan maken. Na tien minuten stond ik dus op, en liep naar het raam, om naar de kleuters te kijken die aan het voetballen waren (beter dan op mijn blad te kijken), en de leerkracht was dus vies op mij dat ik mijn oefeningen niet aan het maken was. Na haar tirade heb ik haar dan ook heel vriendelijk gezegd dat ik al klaar was, wat ze natuurlijk niet geloofde. Dus wou ze dit zien, en is ze mijn oefeningen beginnen verbeteren, toen ze zag dat het inderdaad klopte wat ik zei, en mijn oefeningen juist gemaakt waren, wist ze plots niet meer wat zeggen. Ik weet trouwens niet waarom, maar sinds vorige week doet ze behoorlijk kortaf tegen mij, hoewel ze daarvoor echt supervriendelijk was. Ik heb niet echt het gevoel dat ik iets verkeerd heb gedaan, maar misschien waait dit wel over.

Woensdag gaan Cynthia, Heidi en ik naar een markt waar alles aan 3reais is, supergoedkoop, dus ga ik me weer eens vanalles aanschaffen.

Até logo
Charlotte