Oi pessoas!
Ik weet dat het nog niet zolang geleden is, maar vandaag heb ik tijd om iets te schrijven. En ik kan niet garanderen dat ik de volgende week tijd zal hebben. Ik was van plan vanmiddag weer van het strand en het goed weer te genieten, maar een warmteonweer heeft stokken in de wielen gestoken (als dat het juiste spreekwoord/gezegde is).
Zondag ben ik naar Bienal 29 geweest, een tijdelijk tentoonstelling in SP. Ik ben meegeweest met de unief van mijn familie. Het museum zelf was niet interessant, want de gids ging voor mij iets te snel. Maar het was wel goed dat ik zo wat oudere mensen kon leren kennen, want mijn klasgenoten zullen toch altijd kinderachtig blijven. Daarna zijn we naar een Boliviaans marktje geweest, echt supergezellig. Ik had echt het gevoel in Bolivië te zijn, want mistens 90% van de mensen die daar rondliepen waren Bolivianen. Dat zijn echt nog gezellige mensen, en het is hilarisch hoe die mensen dansen =) Heel anders dan hier in Brazilië! We hebben daar geluncht, Er stond ‘Saltenhas’ op het menu. Daarna zijn we nog naar Memorial da América Latina geweest, en dan was het weer richting Santos. Ik denk dat ik nu ook wat meer met Heidi naar haar lessen op de unief zal gaan, want die mensen van haar klas zijn echt wel tof.
Maandag had ik dan weer een ‘gewone’ lesdag. In Chemie had ik een prova, poepsimpel, maar toch slaagden ze er in klas weer in om er twee uur over te doen. Ik mocht me dus weer iets minder dan twee uur bezighouden (Ik was al klaar in vijf-tien minuten). En de laatste twee uur zijn we met wiskunde een trabalho de pesquisa gaan houden op straat (een enquête). Het ging over bullying (hier proberen ze het Engels te houden, maar het is buling geworden) Ik mocht mensen gaan aanspreken, om uiteindelijk tien resultaten te bekomen. Het is nu niet dat mijn Portugees zo goed is, dat ik op straat iedereen kan gaan aanspreken, zonder problemen te hebben met vertalingen. Uiteindelijk is het mij wel gelukt, en ik was sneller klaar dan bepaalde andere mensen, wat eigenlijk wel een beetje voldoening gaf.
’s Middags ben ik dan gaan lopen aan het strand, en ik dacht dat ik geen zonnecrème nodig had aangezien het bewolkt en regenachtig was. Maar daar had ik het dus goed fout, dus toen ik thuiskwam was ik mooi verbrand. Ondertussen heb ik al weer mijn originele huidskleur.
Dinsdag kwam Christophe dan op bezoek. Één van de redenen waarom ik die nacht dus helemaal niet had geslapen! Ik heb Christophe een beetje mijn stad getoond, het centrum (Gonzaga) en dan mijn huisje. Dan hebben we eens gekeken wat er allemaal in zijn valies zat voor mij. En geloof me, daar had ik redelijk veel werk mee. Dank u voor wat er allemaal inzat! Ik zal er zeker van genieten. Daarna een typisch Braziliaanse maaltijd gegeten en dan wat bijpraten en wachten op de taxi die mooi op tijd kwam.
Woensdag weer naar SP geweest, opnieuw met de unief. Naar een gastronomische beurs. Mijn mama moest daar een palestra houden. Daarvoor moesten we aanschuiven om het ingangsbadge te kopen. Het eerste probleem was al bij de administratie, waar je je gegevens moest ingeven. Aangezien ik geen Braziliaanse ben, heb ik geen CPF-nummer, waardoor ik me eigenlijk niet kon inschrijven. Dan hebben ze mij maar met drie medewerkers geholpen, en hebben we uiteindelijk het nummer van mijn vader gebruikt (die niet mee was) Dan moesten we opnieuw gaan aanschuiven om te betalen. Aangezien die medewerkers mij hadden geholpen, hadden ze ook mijn kaart bijgehouden, en zonder die kaart kon je niet betalen. Maar zogezegd was dit geen probleem, als ik het cpf-nummer gaf die had opgegeven, zouden ze mijn gegevens wel terugvinden. Na een uur te staan wachten, en nog altijd geen oplossing gevonden te hebben, vroeg ik of het mss niet beter was gewoon mijn gegevens opnieuw in te geven. Maar dat vonden ze geen goed idee. Na het tweede uur waren we het echt beu aan het worden (we stonden in totaal al meer dan drie uur aan te schuiven) En heb ik me dan toch maar opnieuw mijn gegevens ingevuld, en mijn eigen kaart bijgehouden. Uiteindelijk (na vier uur!) had ik dan eindelijk kunnen betalen. Dit was dus de Braziliaanse chaos, waar ik waarschijnlijk nog vaak mee ga geconfronteerd worden. Op de beurs zelf heb ik een sessie ‘bierdegustatie met chocolade’ en ‘champagnedegustatie’ gevolgd, daarvoor moet ik dus in Brazilië zijn =)
Anders is er niet zoveel gebeurd, vooral genoten van het goede weer aan het strand. Mijn eerste Nederlandse boek al uitgelezen en alle Belgische muziek een naampje gegeven.
Tchau
Charlotte
zaterdag 30 oktober 2010
zaterdag 23 oktober 2010
een vierde
Zoals de titel zegt zit ik ondertussen al aan ¼ van mijn jaar :O Dat besef ik dus nog niet helemaal, maar dat zal wel nog komen (zo’n week voor mijn vertrek hier)
Het wordt tijd dat ik weer eens iets van mij laat weten. Eigenlijk valt er niet zoveel te vertellen, want ik leef hier ook maar een gewoon leven. Eigenlijk kan je het vergelijken met een gewoon schooljaar in België, maar gewoon veel leuker! Natuurlijk ook in een andere taal, een andere cultuur, met mensen die je nog maar drie maanden kent (jips, ik zit hier al bijna drie maanden), beter weer, andere familie, een mooi strand met een prachtige tuin, andere hobby’s, een land die je altijd maar beter leert kennen, andere mentaliteit, andere mentaliteit… (Kzal stoppen voor ik in herhaling val)
Als ik dit nu zelf zit te schrijven, merk ik toch wel dat er een groot verschil is. Maar ik wou eigenlijk zeggen dat ik hier ook mijn alledaagse leven heb, dus dat er niet altijd iets speciaals gebeurt. En ik wil jullie ook niet bezighouden met domme verhalen, dat alleen voor mij iets betekenen.
Wat is er nu precies allemaal gebeurd:
• Ik ben dus naar school geweest, zoals elke dag. Om 6u30 opstaan, om 7u10 op mijn schoolbus, 7u30 starten officieel de lessen, om 10u10 eerste pauze, iedereen gaat iets vettig gaan kopen in het shopje, om 10u25 ‘beginnen’ we weer, om 11u05 tweede pauze, opnieuw wordt er van alles gekocht, 11u20 weer les, om 13u (eindelijk) gedaan, en dan mijn schoolbus terug naar huis.
In het begin was dat dus heel saai voor mij, ik kon geen Portugees en kon dus niet meebabbelen met de klasgenoten. Ik zat wel bij hun, maar was eigenlijk nooit echt aan het luisteren. Maar nu kan ik echt al meebabbelen, ook al moet ik nog altijd behoorlijk wat moeite doen om alles te verstaan. Als Brazilianen namelijk babbelen, gaat dat veel te snel, en het woord ‘articuleren’ staat niet in hun woordenboek.
• Dinsdag (19/10) ben ik naar de cine geweest met een paar vrienden. Eigenlijk was het plan om met Veera alleen naar de cinema te gaan, maar kheb er een paar van mijn klas uitgenodigd. Ze waren aan het zeggen dat ze nog niet wisten wat te doen deze namiddag, dus heb ik ze een beetje gered :D Alhoewel, die weten hier nooit op voorhand wat ze van plan zijn te doen.
We zijn naar ‘comer, rezar, amar’ gaan kijken (eat, pray, love) En ik heb eigenlijk niet zoveel van de film zelf gezien. De popcorn is hier supergoedkoop en we hadden er dan ook allemaal veel te veel gekocht. Het was zo’n roodgekleurde zoete popcorn, nogal plakkerig en het maakte vlekken op je kleren. Op een gegeven moment is er een soort van popcorngevechtje ontstaan, waardoor onze kleren vol rode plekken zaten en mijn vingertoppen eruitzagen alsof ze in Iso Betadine waren gedopt. Toen we eindelijk uit de filmzaal kwamen, was het personeel al behoorlijk vies aan het kijken naar ons, en ze hadden dan ons slagveld niet gezien.
Ik ben dan nog even een shoppingcentre binnen gewandeld,en ik heb me een duikbril en badmuts aangeschaft. Hier is het namelijk verplicht zo’n potsje op je hoofd te plaatsen. Ik zie er dus verschrikkelijk sexy uit met die badmuts op mijn hoofd, echt verschrikkelijk.
• Mijn surflessen deze week waren een ramp, ik ben veranderd van surfbord. Een kleiner en dunner bord, wat dus een hele aanpassing is. En het lukt me niet echt om aan te passen, ik moet precies weer opnieuw leren hoe ik moet rechtstaan op zo’n bord. Behoorlijk frustrerend! Maar ik heb nu een nieuwe leerkracht, Augusto helpt wel nog af en toe, maar nu is Carol vooral mijn leerkracht. Echt een toffe, en ik kom er echt nog goed mee overeen. Wel grappig dat ze behoorlijk kortaf is tegen iedereen, maar tegen mij niet. Ik dacht dan, het zal liggen aan het feit dat ik een buitenlandse ben, maar tegen Veera is ze ook behoorlijk kortaf. Carol probeert ook haar Engels wat te verbeteren, dus kheb beloofd om haar daarbij te helpen. En in ruil zal zij mijn Portugees wat ‘perfectioneren’ ( lees als: per zin dat ik zeg, kan ze er wel tien fouten uithalen :D)
• Vrijdag ging ik dan normaal naar de cinema gaan met Guilherme ’s avonds, alles was al geregeld, maar ik had er natuurlijk niet mee rekening gehouden dat we naar de cinema in São Vicente gingen gaan. Dat is het stadje naast Santos, waar ik ook naar school ga. Mijn mama heeft het absoluut niet voor dat stadje, veel te gevaarlijk, dus mijn cinema’tje ging niet door.
• Zoals beloofd heb ik vandaag dan DE spaghettisaus van België gemaakt voor mijn familie hier. Dank aan pap voor het recept (ik had er geen rekening mee gehouden dat dit ook voor in de diepvries was, ze waren dus nogal verschoten van de hoeveelheid saus) De saus viel in de smaak hier, maar ik vind eigenlijk dat hij op niets trekt. Volgende keer beter dan maar!
Groenten zijn hier trouwens heel goedkoop, maar champignons helemaal niet. Voor 400 gram, 17 reais (=8euro) moeten betalen. Ik heb gezegd dat de champignons geen must waren, maar toch werden ze gekocht. Toen de mama hoorde hoeveel ze kosten, was ze duidelijk niet echt zo blij.
Vanavond ga ik normaal uit, maar Zulu (het verjaardagsfeestje waar we naartoe gingen) heeft catapora (chickenpocks) dus dat gaat niet door. Ze zijn nu nog iets anders aan het plannen, en het hangt er van af wat ze van plan zijn, maar normaal ga ik wel mee. En anders maak ik hier vanavond lekkere wafels! Njammie!
Tchau
Charlotte
Het wordt tijd dat ik weer eens iets van mij laat weten. Eigenlijk valt er niet zoveel te vertellen, want ik leef hier ook maar een gewoon leven. Eigenlijk kan je het vergelijken met een gewoon schooljaar in België, maar gewoon veel leuker! Natuurlijk ook in een andere taal, een andere cultuur, met mensen die je nog maar drie maanden kent (jips, ik zit hier al bijna drie maanden), beter weer, andere familie, een mooi strand met een prachtige tuin, andere hobby’s, een land die je altijd maar beter leert kennen, andere mentaliteit, andere mentaliteit… (Kzal stoppen voor ik in herhaling val)
Als ik dit nu zelf zit te schrijven, merk ik toch wel dat er een groot verschil is. Maar ik wou eigenlijk zeggen dat ik hier ook mijn alledaagse leven heb, dus dat er niet altijd iets speciaals gebeurt. En ik wil jullie ook niet bezighouden met domme verhalen, dat alleen voor mij iets betekenen.
Wat is er nu precies allemaal gebeurd:
• Ik ben dus naar school geweest, zoals elke dag. Om 6u30 opstaan, om 7u10 op mijn schoolbus, 7u30 starten officieel de lessen, om 10u10 eerste pauze, iedereen gaat iets vettig gaan kopen in het shopje, om 10u25 ‘beginnen’ we weer, om 11u05 tweede pauze, opnieuw wordt er van alles gekocht, 11u20 weer les, om 13u (eindelijk) gedaan, en dan mijn schoolbus terug naar huis.
In het begin was dat dus heel saai voor mij, ik kon geen Portugees en kon dus niet meebabbelen met de klasgenoten. Ik zat wel bij hun, maar was eigenlijk nooit echt aan het luisteren. Maar nu kan ik echt al meebabbelen, ook al moet ik nog altijd behoorlijk wat moeite doen om alles te verstaan. Als Brazilianen namelijk babbelen, gaat dat veel te snel, en het woord ‘articuleren’ staat niet in hun woordenboek.
• Dinsdag (19/10) ben ik naar de cine geweest met een paar vrienden. Eigenlijk was het plan om met Veera alleen naar de cinema te gaan, maar kheb er een paar van mijn klas uitgenodigd. Ze waren aan het zeggen dat ze nog niet wisten wat te doen deze namiddag, dus heb ik ze een beetje gered :D Alhoewel, die weten hier nooit op voorhand wat ze van plan zijn te doen.
We zijn naar ‘comer, rezar, amar’ gaan kijken (eat, pray, love) En ik heb eigenlijk niet zoveel van de film zelf gezien. De popcorn is hier supergoedkoop en we hadden er dan ook allemaal veel te veel gekocht. Het was zo’n roodgekleurde zoete popcorn, nogal plakkerig en het maakte vlekken op je kleren. Op een gegeven moment is er een soort van popcorngevechtje ontstaan, waardoor onze kleren vol rode plekken zaten en mijn vingertoppen eruitzagen alsof ze in Iso Betadine waren gedopt. Toen we eindelijk uit de filmzaal kwamen, was het personeel al behoorlijk vies aan het kijken naar ons, en ze hadden dan ons slagveld niet gezien.
Ik ben dan nog even een shoppingcentre binnen gewandeld,en ik heb me een duikbril en badmuts aangeschaft. Hier is het namelijk verplicht zo’n potsje op je hoofd te plaatsen. Ik zie er dus verschrikkelijk sexy uit met die badmuts op mijn hoofd, echt verschrikkelijk.
• Mijn surflessen deze week waren een ramp, ik ben veranderd van surfbord. Een kleiner en dunner bord, wat dus een hele aanpassing is. En het lukt me niet echt om aan te passen, ik moet precies weer opnieuw leren hoe ik moet rechtstaan op zo’n bord. Behoorlijk frustrerend! Maar ik heb nu een nieuwe leerkracht, Augusto helpt wel nog af en toe, maar nu is Carol vooral mijn leerkracht. Echt een toffe, en ik kom er echt nog goed mee overeen. Wel grappig dat ze behoorlijk kortaf is tegen iedereen, maar tegen mij niet. Ik dacht dan, het zal liggen aan het feit dat ik een buitenlandse ben, maar tegen Veera is ze ook behoorlijk kortaf. Carol probeert ook haar Engels wat te verbeteren, dus kheb beloofd om haar daarbij te helpen. En in ruil zal zij mijn Portugees wat ‘perfectioneren’ ( lees als: per zin dat ik zeg, kan ze er wel tien fouten uithalen :D)
• Vrijdag ging ik dan normaal naar de cinema gaan met Guilherme ’s avonds, alles was al geregeld, maar ik had er natuurlijk niet mee rekening gehouden dat we naar de cinema in São Vicente gingen gaan. Dat is het stadje naast Santos, waar ik ook naar school ga. Mijn mama heeft het absoluut niet voor dat stadje, veel te gevaarlijk, dus mijn cinema’tje ging niet door.
• Zoals beloofd heb ik vandaag dan DE spaghettisaus van België gemaakt voor mijn familie hier. Dank aan pap voor het recept (ik had er geen rekening mee gehouden dat dit ook voor in de diepvries was, ze waren dus nogal verschoten van de hoeveelheid saus) De saus viel in de smaak hier, maar ik vind eigenlijk dat hij op niets trekt. Volgende keer beter dan maar!
Groenten zijn hier trouwens heel goedkoop, maar champignons helemaal niet. Voor 400 gram, 17 reais (=8euro) moeten betalen. Ik heb gezegd dat de champignons geen must waren, maar toch werden ze gekocht. Toen de mama hoorde hoeveel ze kosten, was ze duidelijk niet echt zo blij.
Vanavond ga ik normaal uit, maar Zulu (het verjaardagsfeestje waar we naartoe gingen) heeft catapora (chickenpocks) dus dat gaat niet door. Ze zijn nu nog iets anders aan het plannen, en het hangt er van af wat ze van plan zijn, maar normaal ga ik wel mee. En anders maak ik hier vanavond lekkere wafels! Njammie!
Tchau
Charlotte
dinsdag 12 oktober 2010
oktober
Oi!
Hier ben ik dan eindelijk weer. Ik weet dat het te lang geleden is, maar het is nogal druk geweest.
Dinsdag 28/9: Twas niet echt mijn dagje (hoofdpijn, slecht geslapen...) en mijn klasgenoten waren al heeltijd véél te luid en kinderachtig bezig. En toen Mirella ze al een half uur probeerde stil te krijgen, zonder enig resultaat heb ik mij eens gemoeid, ik was het zelf ook beu. Dan heb ik de klas maar even gevraagd of het echt zo moeilijk is om gewoon voor een half uur stil te zitten, te zwijgen en te luisteren naar de leerkracht. En raar maar waar, ze luisterden gewoon :) Na nog geen vijf seconden zat iedereen klaar om te beginnen met de les, eigenlijk wel hilarisch.
Achteraf kwam Leo naar mij (in naam van de gasten), om er zeker van te zijn dat ik ze toch nog altijd tof vond, want ze wilden niet dat ik hen haatte. Kheb ze dan maar gerustgesteld, en gezegd dat ik vandaag niet echt goed gezind was. Ge moest de opluchting op zijn gezicht zien, super!
Voor de rest is er niet echt iets speciaal gebeurd die week. Een gewone schoolweek, met dan wel het verschil dat leo mij elke keer vroeg of ik goedgezind was. Ondertussen is het grappige er al af, en vraagt hij dit niet meer elke morgen :D
De vrijdag had ik geen school, omdat het de zondag verkiezingen waren en mijn school als stemplaats werd gebruikt en alles moest worden klaargezet --> Uitslapen! En het is twaalf uur geworden, het was dus duidelijk nodig om nog eens uit te slapen :)
Zaterdag en zondag had ik dan eindelijk het AFS-weekend met ale afs'ers van de regio SP1, dat waren er zo'n vijftien. (3 Belgjes, 5-6 Duitsers, een Italiaan, een Turk, een Ijslander, een Finse, hmmm mss wel nog een Duitser dat ik vergeten ben) Het weekend zelf was eigenlijk oersaai, maar het deed deugd om weer eens Nederlands te babbelen, en dat hebben we daan ook genoeg gedaan :) Kdenk dat we af en toe wat asociaal deden, maar 's avonds hebben we dat goedgemaakt door de ganse avond te kaarten met nen hilarischen Duitser en den Turk. Toen we naar onze kamer gingen ,waren we al zo moe dat we gewoon heeltijd plat lagen van het lachen terwijl het waarschijnlijk helemaal niet zo grappig was. Uiteindelijk hebben we dan toch toegegeven aan onze vermoeidheid, en zijn we ons bedje ingekropen. Ook al was het onmogelijk om te slapen: De matras was superslecht, het was ijskoud en de dieren konden hun snavel/bek maar niet houden... Resultaat: Doodmoe de dag erna. In de voormiddag weer eens saaie sessies, om dan in de namiddag terug naar Santos te gaan, 4 uur op een bus (Eerst naar Campinas en dan richting Santos) In het station van Campinas nog een donut en Brownie gedeeld met Yaêl (één van de twee andere Belgen).
's Avonds was het dan het verjaardagsfeest van mijn zus Heidi die achttien werd, hier niet echt zo'n speciale verjaardag (15 daarentegen is één groot feest!). We zijn naar een pizzeria geweest met het gezin, een ander gezin, Veera en Carol (een vriendin van Heidi). Het was wel tof, maar ik viel echt bijna in slaap, doodmoe was ik! Na de pizza kwam dan de taart, chocoladetaart! Njammie! En dan richting huisje, SLAPEN! Twas dus behoorlijk laat geworden,en ik moest 's morgens weer uit mijn bedje om 6u30, mijn opdracht die dag was om te proberen in leven te blijven, wat nogal moeilijk was, maar het is mij gelukt.
's Middags heb ik dan een dutje gedaan, want 's avonds ben ik met Thais naar het winkelcentrum geweest. Eerst iets gaan eten in de Mc Do en daarna alle winkels binnengewandeld. Nadat we uitgepraat waren en Thais zag dat ik mijn ogen bijna niet meer kon openhouden, zijn we met de bus naar huis geweest en ben ik rechtstreeks in bed gekropen ook al was het nog maar 8u30.
Dinsdag ben ik dan naar Natura geweest, een bedrijf/fabriek die natuurlijke verzorgingsproducten maakt en verkoopt. Het was eigenlijk alleen voor het derde (hier is dit het laatste) jaar, maar er waren nog drie plaatsjes vrij. Dus gingen André, Bolinho en ik mee. We hebben eigenlijk vooral een hele dag op de bus of in de Mc Donalds (twee keer op één dag vond ik iets te veel, dus heb ik de stop om 4u30 maar overgeslaan) gezeten, en toch wel iets meer dan een uur in Natura zelf :) Maar het was echt leuk, en het was de eerste keer dat ze echt portugees met me babbelden, zonder Engels te gebruiken. Ik was daar dolgelukkig mee!
Dit verlengd weekend (ik had nu maandag en dinsdag geen school) ben ik naar familie geweest, in Mogi-Mirim, een half uurtje van Campinas. Een prachtig huis, en naast het huis heeft de tante haar eigen clinica, het is bijna helemaal af, en het ziet er echt prachtig uit! Het huis zelf was ook niet mis, en ze hadden er een zwembad. Helaas was het water nog wat koud, omdat het de laatste dagen niet echt prachtig weer was geweest, wij hadden gelukkig wel de stralende zon :d
De zaterdag zijn we naar het grootste shoppingcentre van Latijns-Amerika geweest in Campinas, de zondag eigenljk gewoon thuisgebleven. Maar de kleinkindjes waren er, Flávinha (5) en Gustavo (7), echt schatjes! De maandag zijn we dan (Agua da) Lindoia en Serra Negra gaan bezoeken, drie toffe dorpjes. En daar heb ik dan ook voor de eerste keer in mijn leven op een paard gereden (allz, kdenk toch dat het mijn eerste keer was), en dat was echt wel tof. In 't begin wat schrik omdat het beest direct begon te lopen (ik weet de juiste term niet), en ik nog niet wist hoe ik moest dirigeren, maar uiteindelijk is alles vlot gegaan. 's Avonds nog wat met de kindjes gespeeld, en dan gaan slapen.
Vanaf woensdag had ik dan weer school, joepie! En het viel eigenlijk wel nog goed mee, absoluut niet saai, zoals gewoonlijk. Donderdag moest ik dan voor de hele school, in het Portugees, babbelen over mijn ervaringen van mijn eerste twee maanden en een half (jaja, ik zit hier ondertussen al zo lang, tijd vliegt!). Het is behoorlijk vlot gegaan, maar ik was verschrikkelijk zenuwachtig. Ik ben al niet zo goed in het babbelen voor een publiek, laat staan als je dit in het Portugees moet doen, een taal dat ik nog niet zo goed onder de knie hebt (maar het begint te vlotten) Ik wist eigenlijk niet echt wat te zeggen (ook al zou het in het Ndl geweest zijn), maar gelukkig stelden ze veel vragen, waar ik gewoon kon op antwoorden.
En daarna was het weer foto-time, we zijn namelijk een fotonovela aan het maken in Engels, van het boekje van The OC. Ik denk dat we gisteren tien deftige foto's hebben getrokken, die iets te maken hebben met het boek, en voor de rest alleen maar domme foto's. Ik denk dat we op het einde van mijn jaartje hier wel klaar zijn.
Vandaag had ik dan Simulado, zoals het woord dus zegt, is dat een 'voorbeeld' van een vestibular. Een proef dat je op het einde van je ensino médio moet maken, zodat je naar de unief zou kunnen. Een soort van baccalauréat, maar dan de Braziliaanse versie. En moeilijk! We hadden vier uur, en het waren 39 bladzijden, met liters tekst en dan multiplechoice-vragen. Ik heb nog nooit zo vaak mijn woordenboek uitgehaald als vandaag, maar ik denk toch wel dat het uiteindelijk een beetje gelukt is.
Nu ga ik weer eens gaan surfen =) Het surfen gaat ondertussen beter en beter, en het is echt super! Jammer dat ik het maar drie dagen in de week heb, kzou echt elke dag kunnen surfen. Khou er wel wat blauwe plekken aan over, maar dat kan mij nu niets schelen.
Vanaf volgende week ga ik ook drie dagen in een week gaan zwemmen in een academia (gym), waar ik een baan voor mij alleen heb.
Tchau
Charlotte
Hier ben ik dan eindelijk weer. Ik weet dat het te lang geleden is, maar het is nogal druk geweest.
Dinsdag 28/9: Twas niet echt mijn dagje (hoofdpijn, slecht geslapen...) en mijn klasgenoten waren al heeltijd véél te luid en kinderachtig bezig. En toen Mirella ze al een half uur probeerde stil te krijgen, zonder enig resultaat heb ik mij eens gemoeid, ik was het zelf ook beu. Dan heb ik de klas maar even gevraagd of het echt zo moeilijk is om gewoon voor een half uur stil te zitten, te zwijgen en te luisteren naar de leerkracht. En raar maar waar, ze luisterden gewoon :) Na nog geen vijf seconden zat iedereen klaar om te beginnen met de les, eigenlijk wel hilarisch.
Achteraf kwam Leo naar mij (in naam van de gasten), om er zeker van te zijn dat ik ze toch nog altijd tof vond, want ze wilden niet dat ik hen haatte. Kheb ze dan maar gerustgesteld, en gezegd dat ik vandaag niet echt goed gezind was. Ge moest de opluchting op zijn gezicht zien, super!
Voor de rest is er niet echt iets speciaal gebeurd die week. Een gewone schoolweek, met dan wel het verschil dat leo mij elke keer vroeg of ik goedgezind was. Ondertussen is het grappige er al af, en vraagt hij dit niet meer elke morgen :D
De vrijdag had ik geen school, omdat het de zondag verkiezingen waren en mijn school als stemplaats werd gebruikt en alles moest worden klaargezet --> Uitslapen! En het is twaalf uur geworden, het was dus duidelijk nodig om nog eens uit te slapen :)
Zaterdag en zondag had ik dan eindelijk het AFS-weekend met ale afs'ers van de regio SP1, dat waren er zo'n vijftien. (3 Belgjes, 5-6 Duitsers, een Italiaan, een Turk, een Ijslander, een Finse, hmmm mss wel nog een Duitser dat ik vergeten ben) Het weekend zelf was eigenlijk oersaai, maar het deed deugd om weer eens Nederlands te babbelen, en dat hebben we daan ook genoeg gedaan :) Kdenk dat we af en toe wat asociaal deden, maar 's avonds hebben we dat goedgemaakt door de ganse avond te kaarten met nen hilarischen Duitser en den Turk. Toen we naar onze kamer gingen ,waren we al zo moe dat we gewoon heeltijd plat lagen van het lachen terwijl het waarschijnlijk helemaal niet zo grappig was. Uiteindelijk hebben we dan toch toegegeven aan onze vermoeidheid, en zijn we ons bedje ingekropen. Ook al was het onmogelijk om te slapen: De matras was superslecht, het was ijskoud en de dieren konden hun snavel/bek maar niet houden... Resultaat: Doodmoe de dag erna. In de voormiddag weer eens saaie sessies, om dan in de namiddag terug naar Santos te gaan, 4 uur op een bus (Eerst naar Campinas en dan richting Santos) In het station van Campinas nog een donut en Brownie gedeeld met Yaêl (één van de twee andere Belgen).
's Avonds was het dan het verjaardagsfeest van mijn zus Heidi die achttien werd, hier niet echt zo'n speciale verjaardag (15 daarentegen is één groot feest!). We zijn naar een pizzeria geweest met het gezin, een ander gezin, Veera en Carol (een vriendin van Heidi). Het was wel tof, maar ik viel echt bijna in slaap, doodmoe was ik! Na de pizza kwam dan de taart, chocoladetaart! Njammie! En dan richting huisje, SLAPEN! Twas dus behoorlijk laat geworden,en ik moest 's morgens weer uit mijn bedje om 6u30, mijn opdracht die dag was om te proberen in leven te blijven, wat nogal moeilijk was, maar het is mij gelukt.
's Middags heb ik dan een dutje gedaan, want 's avonds ben ik met Thais naar het winkelcentrum geweest. Eerst iets gaan eten in de Mc Do en daarna alle winkels binnengewandeld. Nadat we uitgepraat waren en Thais zag dat ik mijn ogen bijna niet meer kon openhouden, zijn we met de bus naar huis geweest en ben ik rechtstreeks in bed gekropen ook al was het nog maar 8u30.
Dinsdag ben ik dan naar Natura geweest, een bedrijf/fabriek die natuurlijke verzorgingsproducten maakt en verkoopt. Het was eigenlijk alleen voor het derde (hier is dit het laatste) jaar, maar er waren nog drie plaatsjes vrij. Dus gingen André, Bolinho en ik mee. We hebben eigenlijk vooral een hele dag op de bus of in de Mc Donalds (twee keer op één dag vond ik iets te veel, dus heb ik de stop om 4u30 maar overgeslaan) gezeten, en toch wel iets meer dan een uur in Natura zelf :) Maar het was echt leuk, en het was de eerste keer dat ze echt portugees met me babbelden, zonder Engels te gebruiken. Ik was daar dolgelukkig mee!
Dit verlengd weekend (ik had nu maandag en dinsdag geen school) ben ik naar familie geweest, in Mogi-Mirim, een half uurtje van Campinas. Een prachtig huis, en naast het huis heeft de tante haar eigen clinica, het is bijna helemaal af, en het ziet er echt prachtig uit! Het huis zelf was ook niet mis, en ze hadden er een zwembad. Helaas was het water nog wat koud, omdat het de laatste dagen niet echt prachtig weer was geweest, wij hadden gelukkig wel de stralende zon :d
De zaterdag zijn we naar het grootste shoppingcentre van Latijns-Amerika geweest in Campinas, de zondag eigenljk gewoon thuisgebleven. Maar de kleinkindjes waren er, Flávinha (5) en Gustavo (7), echt schatjes! De maandag zijn we dan (Agua da) Lindoia en Serra Negra gaan bezoeken, drie toffe dorpjes. En daar heb ik dan ook voor de eerste keer in mijn leven op een paard gereden (allz, kdenk toch dat het mijn eerste keer was), en dat was echt wel tof. In 't begin wat schrik omdat het beest direct begon te lopen (ik weet de juiste term niet), en ik nog niet wist hoe ik moest dirigeren, maar uiteindelijk is alles vlot gegaan. 's Avonds nog wat met de kindjes gespeeld, en dan gaan slapen.
Vanaf woensdag had ik dan weer school, joepie! En het viel eigenlijk wel nog goed mee, absoluut niet saai, zoals gewoonlijk. Donderdag moest ik dan voor de hele school, in het Portugees, babbelen over mijn ervaringen van mijn eerste twee maanden en een half (jaja, ik zit hier ondertussen al zo lang, tijd vliegt!). Het is behoorlijk vlot gegaan, maar ik was verschrikkelijk zenuwachtig. Ik ben al niet zo goed in het babbelen voor een publiek, laat staan als je dit in het Portugees moet doen, een taal dat ik nog niet zo goed onder de knie hebt (maar het begint te vlotten) Ik wist eigenlijk niet echt wat te zeggen (ook al zou het in het Ndl geweest zijn), maar gelukkig stelden ze veel vragen, waar ik gewoon kon op antwoorden.
En daarna was het weer foto-time, we zijn namelijk een fotonovela aan het maken in Engels, van het boekje van The OC. Ik denk dat we gisteren tien deftige foto's hebben getrokken, die iets te maken hebben met het boek, en voor de rest alleen maar domme foto's. Ik denk dat we op het einde van mijn jaartje hier wel klaar zijn.
Vandaag had ik dan Simulado, zoals het woord dus zegt, is dat een 'voorbeeld' van een vestibular. Een proef dat je op het einde van je ensino médio moet maken, zodat je naar de unief zou kunnen. Een soort van baccalauréat, maar dan de Braziliaanse versie. En moeilijk! We hadden vier uur, en het waren 39 bladzijden, met liters tekst en dan multiplechoice-vragen. Ik heb nog nooit zo vaak mijn woordenboek uitgehaald als vandaag, maar ik denk toch wel dat het uiteindelijk een beetje gelukt is.
Nu ga ik weer eens gaan surfen =) Het surfen gaat ondertussen beter en beter, en het is echt super! Jammer dat ik het maar drie dagen in de week heb, kzou echt elke dag kunnen surfen. Khou er wel wat blauwe plekken aan over, maar dat kan mij nu niets schelen.
Vanaf volgende week ga ik ook drie dagen in een week gaan zwemmen in een academia (gym), waar ik een baan voor mij alleen heb.
Tchau
Charlotte
Abonneren op:
Posts (Atom)