Zoals de titel zegt zit ik ondertussen al aan ¼ van mijn jaar :O Dat besef ik dus nog niet helemaal, maar dat zal wel nog komen (zo’n week voor mijn vertrek hier)
Het wordt tijd dat ik weer eens iets van mij laat weten. Eigenlijk valt er niet zoveel te vertellen, want ik leef hier ook maar een gewoon leven. Eigenlijk kan je het vergelijken met een gewoon schooljaar in België, maar gewoon veel leuker! Natuurlijk ook in een andere taal, een andere cultuur, met mensen die je nog maar drie maanden kent (jips, ik zit hier al bijna drie maanden), beter weer, andere familie, een mooi strand met een prachtige tuin, andere hobby’s, een land die je altijd maar beter leert kennen, andere mentaliteit, andere mentaliteit… (Kzal stoppen voor ik in herhaling val)
Als ik dit nu zelf zit te schrijven, merk ik toch wel dat er een groot verschil is. Maar ik wou eigenlijk zeggen dat ik hier ook mijn alledaagse leven heb, dus dat er niet altijd iets speciaals gebeurt. En ik wil jullie ook niet bezighouden met domme verhalen, dat alleen voor mij iets betekenen.
Wat is er nu precies allemaal gebeurd:
• Ik ben dus naar school geweest, zoals elke dag. Om 6u30 opstaan, om 7u10 op mijn schoolbus, 7u30 starten officieel de lessen, om 10u10 eerste pauze, iedereen gaat iets vettig gaan kopen in het shopje, om 10u25 ‘beginnen’ we weer, om 11u05 tweede pauze, opnieuw wordt er van alles gekocht, 11u20 weer les, om 13u (eindelijk) gedaan, en dan mijn schoolbus terug naar huis.
In het begin was dat dus heel saai voor mij, ik kon geen Portugees en kon dus niet meebabbelen met de klasgenoten. Ik zat wel bij hun, maar was eigenlijk nooit echt aan het luisteren. Maar nu kan ik echt al meebabbelen, ook al moet ik nog altijd behoorlijk wat moeite doen om alles te verstaan. Als Brazilianen namelijk babbelen, gaat dat veel te snel, en het woord ‘articuleren’ staat niet in hun woordenboek.
• Dinsdag (19/10) ben ik naar de cine geweest met een paar vrienden. Eigenlijk was het plan om met Veera alleen naar de cinema te gaan, maar kheb er een paar van mijn klas uitgenodigd. Ze waren aan het zeggen dat ze nog niet wisten wat te doen deze namiddag, dus heb ik ze een beetje gered :D Alhoewel, die weten hier nooit op voorhand wat ze van plan zijn te doen.
We zijn naar ‘comer, rezar, amar’ gaan kijken (eat, pray, love) En ik heb eigenlijk niet zoveel van de film zelf gezien. De popcorn is hier supergoedkoop en we hadden er dan ook allemaal veel te veel gekocht. Het was zo’n roodgekleurde zoete popcorn, nogal plakkerig en het maakte vlekken op je kleren. Op een gegeven moment is er een soort van popcorngevechtje ontstaan, waardoor onze kleren vol rode plekken zaten en mijn vingertoppen eruitzagen alsof ze in Iso Betadine waren gedopt. Toen we eindelijk uit de filmzaal kwamen, was het personeel al behoorlijk vies aan het kijken naar ons, en ze hadden dan ons slagveld niet gezien.
Ik ben dan nog even een shoppingcentre binnen gewandeld,en ik heb me een duikbril en badmuts aangeschaft. Hier is het namelijk verplicht zo’n potsje op je hoofd te plaatsen. Ik zie er dus verschrikkelijk sexy uit met die badmuts op mijn hoofd, echt verschrikkelijk.
• Mijn surflessen deze week waren een ramp, ik ben veranderd van surfbord. Een kleiner en dunner bord, wat dus een hele aanpassing is. En het lukt me niet echt om aan te passen, ik moet precies weer opnieuw leren hoe ik moet rechtstaan op zo’n bord. Behoorlijk frustrerend! Maar ik heb nu een nieuwe leerkracht, Augusto helpt wel nog af en toe, maar nu is Carol vooral mijn leerkracht. Echt een toffe, en ik kom er echt nog goed mee overeen. Wel grappig dat ze behoorlijk kortaf is tegen iedereen, maar tegen mij niet. Ik dacht dan, het zal liggen aan het feit dat ik een buitenlandse ben, maar tegen Veera is ze ook behoorlijk kortaf. Carol probeert ook haar Engels wat te verbeteren, dus kheb beloofd om haar daarbij te helpen. En in ruil zal zij mijn Portugees wat ‘perfectioneren’ ( lees als: per zin dat ik zeg, kan ze er wel tien fouten uithalen :D)
• Vrijdag ging ik dan normaal naar de cinema gaan met Guilherme ’s avonds, alles was al geregeld, maar ik had er natuurlijk niet mee rekening gehouden dat we naar de cinema in São Vicente gingen gaan. Dat is het stadje naast Santos, waar ik ook naar school ga. Mijn mama heeft het absoluut niet voor dat stadje, veel te gevaarlijk, dus mijn cinema’tje ging niet door.
• Zoals beloofd heb ik vandaag dan DE spaghettisaus van België gemaakt voor mijn familie hier. Dank aan pap voor het recept (ik had er geen rekening mee gehouden dat dit ook voor in de diepvries was, ze waren dus nogal verschoten van de hoeveelheid saus) De saus viel in de smaak hier, maar ik vind eigenlijk dat hij op niets trekt. Volgende keer beter dan maar!
Groenten zijn hier trouwens heel goedkoop, maar champignons helemaal niet. Voor 400 gram, 17 reais (=8euro) moeten betalen. Ik heb gezegd dat de champignons geen must waren, maar toch werden ze gekocht. Toen de mama hoorde hoeveel ze kosten, was ze duidelijk niet echt zo blij.
Vanavond ga ik normaal uit, maar Zulu (het verjaardagsfeestje waar we naartoe gingen) heeft catapora (chickenpocks) dus dat gaat niet door. Ze zijn nu nog iets anders aan het plannen, en het hangt er van af wat ze van plan zijn, maar normaal ga ik wel mee. En anders maak ik hier vanavond lekkere wafels! Njammie!
Tchau
Charlotte
Geen opmerkingen:
Een reactie posten