Einde van 2010

Dit wordt mijn allerlaatste berichtje van 2010. Hoe lang het wordt hangt van mijn inspiratie af, maar ik zal zoveel mogelijk proberen te herinneren van de laatste twee weken.



Eerst en vooral, mijn nieuwe familie is echt super. Ik voel me er goed thuis en ze laten mij ook vrij. Ik kan doen wat ik wil, met wie ik wil en tot waneer ik wil. Maar ik moet wel mijn whereabouts invullen, zodat ze me altijd kunnen vinden in geval van nood.



Eerst was er het einde van de surflessen, twee weken geleden. En dat moest natuurlijk gevierd worden. Dus stond er na de surfles een tafel vol met doces, salgados en refrigerantes. Gewoon allemaal een beetje babbelen, mensen nog aan het regelen hoe ze zo snel mogelijk aan een surfbord konden raken, want een maandeenhalf zonder surf is véél te lang. Ik moest me daar geen zorgen over maken, want ik heb een bord klaarstaan bij Carol. Mijn huis is net iets te ver van het strand, een half uur met een bord van drie meter onder je arm lopen is nu net iets te veel. Toen iedereen na een uurtje/anderhalf uur vertrokken was, zijn we nog met een deel van de leerkrachten en een stuk of drie van de leerlingen naar een bar geweest om iets te gaan eten.



´s avonds heb ik met de familie een filmmarathon gehouden. Eerst Zoro, daarna Tropo de Elite 2 (met ondertiteling, dus dat kon ik iets beter verstaan) en daarna '1 contra 400' en dan nog één, maar daar moest ik veel te veel moeite doen om mijn ogen open te houden.



Zaterdag overdag heb ik geen idee meer wat ik gedaan heb, maar 's avonds ben ik uitgegaan met mijn zus. Het plan was om naar iemands huis te gaan, rustig. Maar toen we om 1h werden opgepikt, ging het richting Givclub. Een dancing, behoorlijk klein maar echt gezellig. Ik had wel gedacht dat de Brazilianen iets meer ritme in hun lichaam hadden, maar daar stond iedereen gewoon stil. Kvond dat wel behoorlijk raar, maar tzal mss aan de muziek gelegen hebben...

Daarna zijn we nog richting Ilha de Porchat geweest, waar je een zicht hebt over Santos, SV en guaruja. Ik had het al overdag gezien, maar rond vijf uur is dat toch een heel ander beeld. Vooral nu met Kerstmis, aangezien dat alle huizen versierd zijn met lichtjes.



Maandag ben ik dan met Veera naar het strand geweest, ook al was het niet echt zonnig. Maar het was één van de enige momenten dat het even regenloos was. Na twee uur zijn we wel naar het winkelcentrum geweest, want het begon nogal donker te worden. We waren nog maar pas binnen toen de wolken het begaven. Rond wes uur naar huis gegaan, gelukkig had ik deze keer een paraplu mee.
Twee dagen ervoor had ik hem niet mee, aangezien de hemel helderblauw was. Maar rond zes uur 's avonds begon het behoorlijk bewolkt te worden. Dus ik begon snel naar huis te wandelen (50min van mijn huis), maar dat was veel te laat. Dus toen het begon te gieten ben ik rap op de bus gesprongen. Ik kreeg dan een telefoontje van mijn mama om te vragen of ik een paraplu meehad, of ze anders achter mij moest komen met een paraplu. Toen ik zei dat ik al op de bus zat, is ze me staan opwachten aan de bushalte met een parapluutje speciaal voor mij. Als dat niet lief is!

's avond ben ik dan naar een vriendin geweest, een gezellig avondje bij haar thuis. Filmpje, koken, nog een filmpje. Proberen te gaan slapen, maar veel te veel te vertellen. uiteindelijk zijn we ooit wel eens in slaap gesukkeld.
Overdag dan met haar meegeweest naar de surfschool, want de inschrijvingen voor januari begonnen en ze mocht dus werken. het was echt een zalige sfeer, met Augustus die daar ook was. Kheb nog nooit zoveel gelachen in mijn leven. In de namiddag een Lan-house opgezocht om even te skypen met een paar mensen om dan naar huis te gaan om mij klaar te maken.

Want 's avond ben ik met Veera naar een bar geweest, echt een gezellig bartje. De foto's volgen nog. Veera is ook veranerd van gezin, en we hadden nogal veel te vertellen. En intercambistas onder elkaar, dat is de perfecte moment om weer ons Engels te trainen, want soms wordt je het Portugees echt wel beu. En dat trok natuurlijk aandacht. De tafel naast ons was een verjaardag aan het vieren, en we werden bij hen uitgenodigd. We hebben daar dan ook de grootste tijd van de avond doorgebracht, echt open mensen. En we hebben er natuurlijk van geporfiteerd om van die overheerlijke taart te eten ;)
Toen die familie wegwas hebben we dan wat bijgepraat.

Woensdag was er dan een verjaardagsfeest van één van de intercambistas van de Rotary. Ik wist dat er een paar rotariërs (of hoe ik ze kan noemen) in Santos zaten, maar ik had ze nog nooit gezien. Veera kende ze, dus nam ze me mee naar dat feestje. Het waren eigenlijk gewoon al de rotariërs en wij. Ze zijn met zes van de States, 5 van Mexico, 1 van Australië en 1 van Frankrijk. Er zijn nog andere, maar die waren niet aanwezig. WE zijn dus eerst zelfgemaakte taart gaan eten met hun in een gezellige bar, waar ze overheerlijke Acaí hebben, en verchrikkelijk veel verschillende sucos of milkshakes. Om daarna te verplaatsen naar Santos chopp. Ze spraken daar al een hele namiddag over, en ze vinden dat zo een speciale bar, maar ik vond de plaats zelf nit echt speciaal, nogal kaal. Maar het was echt één van de beste avonden die ik hier al gehad heb, zeker voor herhaling vatbaar. We zijn een hele avond bezig geweest met reizen plannen (als die ook effectief zullen doorgaan), want ondertussen kennen we genoeg mensen waar we een gratis slaapplaats hebben.

Donderdag ben ik gewoon rustig thuisgebleven, even bekomen. En het was ook weer verschrikkelijk slecht weer. Je wilt eigenlijk gewoon niet buitenkomen.
Vrijdag ben ik overdag naar een shopping geweest met iemand van mijn school (eigenlijk de eerste keer sinds ik férias heb, maar ik doe liever met andere Brazilianen). 's Avonds ben ik dan naar het huis ven Veera geweest. Ze was alleen thuis, en we hebben de Moulin Rouge eens bekeken, voor mij was het de eerste keer. toen kwamen de ouders thuis, en hebben we een uur zitten babbelen, echt gezellige mensen. Jammer dat ze daar maar kan blijven tot januari, aangezien de ouders maar de helft van de keren in Santos zijn. Daarna hebben wee nog wat foto's zitten bekijken van elkaar. Wat over ons leven in België\Finland verteld, en hebben we onze huisjes\stad\land zitten showen met Google Earth. Rond twee uur dan toch in ons bed gekropen om om zes uur te moeten opstaan.

We zijn met ons AFS-comitee naar HopiHari geweest, een pretpark te vergelijken met Bellewaerde (foto's volgen). Veera, Thais, Durval (gaat in 2012 naar Nieuw-Zeeland), Giovanni (2011 naar Frankrijk) en mijn zus. Onze bus vertrok om 7h (uiteindelijk werd dit 8h) richting HopiHari. Toen we daar aankwamen rond 11h begon het direct te regenen. Ik ga echt nog geloven dat het aan mij ligt, al die regen! Want het heeft nog nooit zoveel geregend sinds ik hier ben. Maar we hebben ons nog steeds geamuseerd. De attracties zijn hier behoorlijk hetzelfde als Bellewaerde, maar de splash is hier echt super. Als je naar beneden valt met je bootje in het water, spat het meeste water gewoon langs de boot weg. Maar hier eindig je in een 'tunnel', waardoor echt al het water op je terechtkomt ==> DOORWEEKT. Vooral omdat ze het bootje op de top van de 'heuvel' liet wachten, met een straal recht boven mijn hoofd.

's Avonds gingen we dan normaal vertrekken richting Itariri, waar ik nu zit. Maar de reis ging dan toch niet door. We zijn uiteindelijk zondag vertrokken.

Een andere dinsdag, twee weken geleden, ben ik gaan eten bij Tijs en Bie. Tijs is van de scouts (Tielt) en hij werkt hier in Santos. Ze wonen hier dus ook, maar in de vier maanden dat ik hier was heb ik ze nooit tegengekomen. Een week daarvoor was ik in Praiamar opzoek naar een galakleedje, toen Bie me plots aansprak. Was eigenlijk wel even verschieten :) Het was eigenlijk wel eens raar om een avondje ndl te spreken, en ik vond het echt gezellig. Mag zeker nog eens gebeuren. Ze hebben trouwens een prachtig uitzicht vanop het dak van hun gebouw.

Kheb de indruk dat ik een week ben vergeten, waar er nog veel is in gebeurd, maar het komt eigenlijk op hetzelfde neer, als dat ervoor al is verteld.

Ik heb trouwens gemerkt dat het hier doodnormaal is om mij zo laat mogelijk in te lichten. Vrijdag werd er mij bijvoorbeeld doodleuk gemeld dat ik de dag erna zou vertrekken voor een week\twee weken naar Itariri. Ik had ondertss al plannen gemaakt voor zondag , maandag en dinsdag. Dus ik zei dat wel, maar ik heb ze dan maar afgelast. Uiteindelijk ging het reisje dan toch niet door, dus alles kon dan toch doorgaan. We zouden de donderdag naar hier komen, om het Kerstfeest te vieren. Toen ik dus zondag mijn planning aan het vertellen was, zeiden ze dat we toch 's avonds al zouden vertrekken. Uiteindelijk zijn Patricia en ik vertrokken zondagavond, en zijn mijn broer en ouders nu op weg naar hier. Dus eigenlijk kon ik gewoon meegeweest zijn met hun, en doen wat ik wilde doen. Want gisteren en vandaag hebben we hier niet echt veel gedaan. Gisterenavond zijn we drie uurtjes naar Peruibe geweest en vandaag hebben we nog helemaal niets gedaan. Dusja, dat is wel even een teleurstelling.

Maar ik zal het wel allemaal een andere keer kunnen doen, dus het is nu geen wereldramp.

23 december, donderdag, is er een feest hier dichtbij. Een hele dag lang, in een fazenda. Ik heb een paar foto's van de plaats gezien, en het kan al niet foutlopen. Vrijdag en zaterdag zijn dan een familiefeest, en ik heb al een hoop kerstmutsen gezien. We zullen daar blijkbaar een hele dag mee rondlopen. Zondag of maandag zullen we dan terugkeren naar Santos, en Nieuwjaar kan ik dan aan het strand vieren. Eerst met mijn zus, en daarna kan ik nog weggaan met vrienden.

Dan heb ik nog vijf dagen om mij voor te bereiden op mijn reisje. En zes januari is het richting SP om te vertrekken voor een maandlang richting Noordoosten. Ik zie het volledig zitten! De Belgen zullen trouwens overheersen, want we zijn met zeven ;)

Al de mensen die nu in de blok zitten, ik denk af en toe aan jullie. Doe dat zo goed mogelijk (en stop met die waarheidsspelletjes op fb!) en geniet toch van de Feestdagen.

Aan de anderen: Zalig Kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar. Ik weet dat er een paar willen skypen op Kerstmis of op nieuwjaar, ofzo. Maar ik vrees dat dit niet zal lukken :(
Hier moet ik feesten met mijn eigen familie en vrienden hier. Ik hoor jullie misschien wel nog voor ik vertrek op reis.

Bjo
Charlotte