Na vier maanden

Oie pessoas!

Het wordt weer eens tijd voor een bericht, want het is alweer een tijd geleden.

Mijn vakantie is sinds vrijdag begonnen (Woehoew!) en het worden dus een grote twee maanden vakantie. En het zal niet direct een makkelijke start worden, want ik heb besloten om te veranderen van gezin. Ik weet dat het voor mezelf echt nodig was dat ik veranderde, want ik was mijzelf niet meer in dat huis. Het valt moeilijk uit te leggen wat er precies niet ging, maar ik voelde mij daar echt niet goed. Let op, ik heb daar echt super momenten gehad en mijn eerste vier maanden waren hier echt super. Ik heb veel dingen met hun gedaan, zij hebben mij hier fantastisch opgevangen, dankzij hun heb ik veel leren kennen. Ze hebben mij meegenomen naar verschillende plaatsen in Brazilië en me voorgesteld aan vele mensen. Dus ik ben ze echt heel dankbaar, maar het voelde niet juist aan. Dus Adler (want ik weet dat je meeleest): Ik ben jullie dankbaar!

Het was nogal een plots afscheid, ook al speelden de gedachten om te veranderen al even in mijn hoofd. Maar het was minder moeilijk dan verwacht, Cynthia heeft het echt goed aangepakt. Ik ben nog altijd welkom in het huis en ik zal zeker contact houden, want ik heb zelf geen gedag kunnen zeggen tegen Erich. En ik blijf surflessen volgen samen met Heidi, dus haar zie ik nog minstens drie keer in de week.

Zoals Cynthia het ook heeft gezegd: Het kan altijd tegenvallen in mijn nieuwe gezin (en dat weet ik zelf ook), maar het zal zeker een nieuwe ervaring worden. Een nieuw type van gezin, andere Braziliaanse gewoonten, andere regels, …

Ondertussen weet ik al iets meer over mijn (eventueel) nieuwe gezin. Ik werkende vader (soort van politie, als ik het juist verstaan heb) een huismoeder, een zus van mijn oude (Ze gaat blijkbaar redelijk vaak uit, ze leert Engels en Frans, wil ook graag op AFS maar ze hebben het geld er niet voor, heeft een hele grote vriendengroep, …) en een kleinere broer van 13 jaar.

Ze wonen ook in canal 1, maar iets verder van het strand. Het huis is ook iets kleiner, want het zijn niet de rijkste mensen, maar ze komen zeker niets te kort. Het zijn evangelisten, maar niet praktiserend (als dit het juiste woord is)

Vrijdag zal ik spreken met die mensen, en waarschijnlijk ook intrekken. Zaterdag ben ik al een hele dag weg naar Americana voor een AFS gala-avond. Het kleedje ben ik vandaag ook gaan kopen, morgen zal ik het gaan afhalen (er waren nog een paar aanpassingen nodig, of ik liep de hele avond mijn BH te showen) Veera is nog altijd op zoek naar haar kleedje, maar ze is dan ook redelijk kieskeurig. Ik geef toe, de kleedjes kunnen hier wel mooier. Het is hier verschrikkelijk moeilijk om iets te vinden zonder glittering…

Terug naar het gala. In Americana blijven we dan één nacht slapen in een gastfamilie daar, Veera en ik. Nikodem zal met een andere AFS’er een andere familie onveilig gaan maken. En ’s middags vertrekken we dan weer richting Santos.

Ondertussen woon ik bij AFS-vrijwilligers. Marisa, counselor van Nikodem, en haar zoon, Durval. Durval zal in 2012 ofwel Australië ofwel Nieuw-Zeeland gaan verkennen. Het zijn echt schatten van mensen, en ik heb nog nooit zoveel gebabbeld als de afgelopen twee dagen. Vanavond ben ik naar een bijeenkomst geweest, samen met Durval. Elke week komt hij samen met andere jongeren om te babbelen. Deze familie heeft het meer voor ‘Espiritismo’. En dit was ook weer een ervaring op zich. Deze keer ging het over Euthanasie, en waarom je daar ‘nee’ moet tegen zeggen. Zij geloven namelijk in reïncarnatie, en dit zou heel het systeem verwarren. (Maar dit is zeker niet de enige reden)

Na het babbelen, werden ze elk om de beurt een kamer ingeloodst. En op één of andere manier (nogal moeilijk om uit te leggen) wordt er energie overgeleverd aan jou en kan jij ook je negatieve energie kwijt. Soms werkt het, soms werkt het niet. Je moet je er voor openstellen.

Ik had dat wel eens willen meemaken, maar jammergenoeg was het te gevaarlijk. Aangezien ze dit nog nooit gedaan hadden bij mij, wisten ze niet hoe ik er op ging reageren. En misschien was mijn reactie wel behoorlijk groot, en konden ze het niet onder controle krijgen. Yeah, right. Ieder zijn eigen geloof!

Morgen ga ik mee met Durval naar zijn school, het is maar een uurtje of zo, en hij zal mij een rondleiding geven. Blijkbaar hebben ze daar nogal veel labo’s, enzo. ’s Middags ga ik mijn kleedje gaan afhalen en dan naar die zalige surflessen (en ik ben al behoorlijk goed, al zeg ik het zelf)

’s Avond komt een familielid van Marisa en Durval en gaan we er een Rummikubavond van maken, bem legal!

Nu is het 11h30 bij mij, en zit ik eigenlijk in het donker op mijn bed, met mijn laptop op mijn schoot nog rap deze blog te schrijven, want anders zou er weer helemaal niets van komen. Maar kga nu toch wel pc’tje afsluiten en slapen, want mijn oogjes beginnen toe te vallen en anders zou ik toch alleen maar onzinnige praat neerpoten.

Bjs

Charlotte