Oie
Dan toch nog een laatste berichtje vanuit Brazilië.
Binnen vier daagjes zit ik weer in België, het is echt véél te rap gegaan die laatste maand.
De valiezen zijn half-gemaakt, de souvenirs worden volop gekocht, busticket heb ik al in mijn handen, donderdag nog één keer naar school, nog zoveel mogelijk genieten van de surf en mijn strand, afscheidscadeautje voor mijn familie vinden, Bolsa do Café gaan bezoeken, etc.
Ik heb mij nog nooit zo slecht en goed gevoeld op hetzelfde moment. Dit jaar was overduidelijk het beste jaar uit mijn leven, een jaar dat ik nooit - never - nunca zal vergeten. Maar deze laatste maand is ZOOOOO moeilijk geweest, en het moeilijkste moet nog komen. Mijn hart voelt echt zo veel zwaarder aan. En mijn lichaam is mij echt aan het beschermen, maar ik heb het gevoel dat ik elk moment in elkaar kan storten. Gelukkige zijn er hier genoeg mensen die mij erdoor zullen helpen.
Normaal ging Carol dus meekomen naar België, maar dat gaat dus niet door. Ze heeft een super jobaanbieding gekregen, waar ze geen nee kon tegen zeggen. En haar eerste maand al verlof vragen, lukte nu niet echt. Ze heet lang genoeg zitten twijfelen, en uiteindelijk de juiste beslissing genomen.
Binnen vier daagjes zit ik dus weer in België, op dit moment waarschijnlijk mij klaar aan het maken om naar de Tieltse Feesten te gaan of te genieten van de churrasco op het balkon van de papa. Maar het lukt mij echt niet om mij terug in Belgie voor te stellen, dat gaat verschrikkelijk raar zijn.
Ik zal een vreemdeling zijn in mijn eigen land
Beijos
Charlotte
